08.11.2015

 

Central Park symbol nowoczesnej myśli krajobrazowej, myśli o zrównoważonym rozwoju miasta i o poprawie jakość życia w mieście. Central Park powstał w środkowej części Manhattanu na obszarze przewidzianym pod zabudowę mieszkalną. Konkurs na zagospodarowanie tego obszaru w 1858 roku wygrali Frederic Law Olmsted i Calvert Vaux. Realizacja założenia trwała 16 lat a powstały park zajmuje powierzchnię 341,5 ha. Central Park zaprojektowany w stylu angielskim przecina duża ilość ścieżek, prowadząca po rozległych terenach zielonych na których rośną różnorodne krzewy i drzewa. Oprócz dużych otwartych przestrzeni na terenie parku znajduje się kilka zbiorników wodnych oraz miejsca z urządzoną zielenią niską. Przy domku Szekspiranajduje się nieduży ogródek bylinowy urządzony w stylu angielskim w którym można spacerować lub odpocząć. Drugie miejsce to The Conservatory Garden podzielony na trzy odrębne ogrody urządzone w stylu angielskim, francuskim i włoskim. Piękne kompozycje roślinne kwitną do późnej jesieni i cieszą kolorami i fakturą kwiatów i liści. Central Park tętni życiem przez cały rok. Zachęca mieszkańców do różnorodnej aktywności do spacerów, aktywności fizycznej i do odpoczynku.

 

Link do strony oficjanej parku

http://www.centralparknyc.org

 

Żródło „Planowanie przestrzenne dla architektów krajobrazu” Aleksander Bohm 2006

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

27.04.2014

Wiosna o ogrodzie w Gliwicach

Wiosną w ogródkach i na działkach praca wre. Słychać nie tylko odgłosy kosiarek, ale także szum ciężko pracujących zapylaczy przy naszych kwitnących wiśniach czy jabłoniach.  Wiosna to czas kiedy możemy zachwycać się kwitnącymi na biało i różowo drzewami owocowymi. Warto posadzić w ogrodzie drzewko owocujące, które będzie pięknie kwitło, przyjemnie pachniało i latem lub na jesieni da obfity, smaczny plon. 
 
Urządzając ogród lub działkę, zazwyczaj szukamy roślin, które mają zarówno walory estetyczne, jak i użytkowe. Świetnym rozwiązaniem w takich wypadkach jest sadzenie dużych krzewów owocowych. Coraz bardziej doceniany jest przez ogrodników i działkowców dereń jadalny, który na wiosnę efektownie kwitnie a jego owoce są idealne na soki, dżemy i nalewki.  Innym przykładem jest jagoda kamczacka. Ten łatwy w uprawie krzew wiosną ma efektowne żółte kwiaty, a latem zdobią go ciemnofioletowe owoce bogate w witaminy. 
 
Na wiosnę, w naszych ogrodach kwitną oprócz drzew owocowych i roślin cebulowych również byliny okrywowe. Epimedium wielkokwiatowe, inaczej nazywane kwiatem elfów, mało popularna roślina, wiosną zachwyca ciekawymi, delikatnymi kwiatami. Roślina ta nadaje się do wprowadzenia na miejsca zacienione.
 
Różnobarwne kolorowe akcenty w wiosennym ogrodzie zawdzięczamy także kwitnącym roślinom skalnym. Popularny żagwin ogrodowy, tworzy różowo-fioletowe poduchy przyciągające wzrok. Innymi popularnymi roślinami w ogrodach skalnych są skalnice. Ta popularna i lubiana roślina cieszy wdzięcznymi, różowymi kwiatami.   
 
Poniżej wiosenne zdjęcia z działki.

11.02.2014

Wertykalny las w Mediolanie

Wertykalny las w centrum Mediolanu to zielona alternatywa dla mocno zurbanizowanego obszaru miasta. Pionowy las ma spełniać funkcje filtra wyłapującego pył i dwutlenek węgla. Zieleń  zainstalowana na balkonach ma za zadanie również chłodzić mieszkania. Projektanci maja nadzieję, że 480 dużych i średnich drzew oraz 250 małych drzewek oraz ogromnr ilości roślin okrywowych wykorzystanych w tym projekcie, stanowić będą także doskonałe siedliska dla owadów i ptaków. W materiałach źródłowych dotyczących tego przedsięwzięcia można znaleźć również  informacje, że wykonanie budynku z wertykalnym lasem jest tylko o 5% droższe od wieżowca tego samegu typu, lecz bez wertykalnego dodatku. Korzyści dla miasta, jego mieszkańców i mikroklimatu jakie płyną z pionowego lasu są natomiast nie do przecenienia.

Żródło:  „Zieleń miejska” nr 2(70), Luty 2013

 Bosco Verticale, green tower, plant tower, living tower, vertical forest, world's first vertical forest, eco architecture, green architecture, living buildings, Aeolian energy, photovoltaic energy, Stefano Boeri Architetti, Stefano Boeri Architects, Stefano Boeri, italian architecture, italy architecture, milan architecture

źródło : http://inhabitat.com/bosco-verticale-in-milan-will-be-the-worlds-first-vertical-forest/

źródło : http://www.tisztajovo.hu/zold-epiteszet/2013/03/29/ujabb-kepek-a-bosco-verticale-rol

źródło : http://www.tisztajovo.hu/zold-epiteszet/2013/03/29/ujabb-kepek-a-bosco-verticale-rol

źródło:http://archemon.com/wertykalny-las-ekologiczne-budownictwo-mieszkaniowe-mediolanie-szkic/#prettyPhoto

źródło:http://archemon.com/wertykalny-las-ekologiczne-budownictwo-mieszkaniowe-mediolanie-szkic/#prettyPhoto

Żródło:  „Zieleń miejska” nr 2(70), Luty 2013

 http://www.youtube.com/watch?v=FCYty93_lIU

09.09.2013

Jesień na działce w Gliwicach

Kolory i smaki jesieni

 

Jesień – dla jednych smutna i szara, dla innych pełna barw i słońca. Na działkach i w ogrodach cieszą ostatnie kwiaty i pachną dojrzewające winogrona i jeżyny. Słychać szelest szyszek chmielu i bzyczenie pszczół ucztujących na rozchodniku. W ogrodzie czas na zbiory i przygotowania do przyszłego sezonu.

 

Rozchodnik okazały jest mało wymagającą byliną rosnącą dobrze  nawet na  podłożu  piaszczystym. Lubi stanowiska słoneczne gdzie pięknie się rozrasta, obficie kwitnie i tworzy gęste zbite kępy. Kwiatostany utworzone są z drobnych różowych gwiazdek zebranych w okazałe wiechy. Rozchodnik rozpoczyna kwitnienie gdy większość letnich kwiatów już przekwitła i stanowi ciekawy różowy akcent na jesiennej rabacie. Dodatkowo jest to roślina lubiana przez owady zapylające, dlatego warto znaleźć miejsce na posadzenie rozchodnika w naszym ogrodzie.

 

Róża wielokwiatowa jest to gęsty krzew dorastający od 3 do 5 metrów, który może być w różny sposób wykorzystany w ogrodzie. Wiosną jest pokryty licznymi drobnymi białymi kwiatami o delikatnym zapachu, a jesienią zdobią go drobne kuliste pomarańczowo-czerwone owoce. Jest krzewem dobrze rosnącym na przepuszczalnych, ubogich glebach. W ogrodzie ma zastosowanie jako krzew porastający pergole, podcienie lub płoty.

 

Chmiel zwyczajny od średniowiecza znany jest jako składnik potrzebny do produkcji piwa oraz jako zioło o właściwościach uspokajających. Roślina nie ma specjalnych wymagań  siedliskowych. Rośnie dobrze na podłożu piaszczystym i słabo przepuszczalnym oraz w słońcu i półcieniu. Pnącza chmielu odrastają na wiosnę od korzeni i osiągają do  4-6 metrów.  W ogrodzie nadaje się jako pnącze porastające pergole czy płoty, tworząc gęste zielone przesłony ozdobione na jesień delikatnymi szyszkami.

 

Niezaprzeczalnie, jak śpiewał Czesław Niemen, żółtym symbolem jesieni jest mimoza czyli nawłoć. Większość gatunków pochodzi z Ameryki Północnej. Jest to bylina bardzo rozpowszechniona. W Polsce rośnie dobrze w całym kraju zarówno na siedliskach naturalnych jak i synantropijnych. Ciekawostką jest to, że nawłoć „podbój” europy rozpoczęła jako ozdobna roślina pochodząca z ogrodów botanicznych i parków. Pomimo zdziczenia gatunków ozdobnych, nawłoć jest pięknym elementem ogrodów rustykalnych. Jest rośliną lubianą przez owady zapylające, a jej żółty kolor rozświetla ogród na jesień.

 

29.04.2013

William Robinson 

Twórca i piewca idei dzikiego ogrodu.  Był autorem wielu książek ogrodniczych i botanicznych, ale najbardziej znana jest książka „The Wild Garden”- „Dziki ogród”.  Opisał w niej dokładnie ideę „dzikiego ogrodu” zwracając uwagę na ważny aspekt utrzymania zrównoważonego rozwoju bioróżnorodności w ogrodzie.

 

W książce podzielił się z czytelnikami swoją wiedzą zdobytą w trakcie wielu badawczych podróży, w trakcie których poznawał przyrodę różnych miejsc świata, oraz doświadczeniem wieloletniej pracy  w ogrodach botanicznych w Irlandii i Anglii.

Książka „Dziki ogród” doczekała się 7 edycji. W drugiej edycji książkę ozdobiły piękne ilustracje Alfreda Parsonsa.

 

skanowanie0009

skanowanie0007

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Książka „Dziki ogród” odniosła ogromny sukces w Anglii, Europie oraz w Ameryce Północnej. Zawarte w niej porady stanowiły inspiracje i wskazówki dla ogrodników i architektów krajobrazu w XIX.

 

Kariera Robinsona jako pisarza rozpoczyna się od serii artykułów  „Kronika ogrodnika”, w których dzieli się wrażeniami i spostrzeżeniami z wypraw jakie odbył od 1865 r. co w późniejszym czasie zaowocowało również wydaniem dwóch publikacji: „Pokłosie z francuskich ogrodów”  i „Parki, promenady i ogrody Paryża”.

 

Kolejne wyprawy w Alpy francuskie, szwajcarskie i włoskie przyczyniły się do powstania książki „Alpejskie rośliny do angielskich ogrodów”. Wtedy też powstaje „ Dziki ogród”. Robinson podróżował również po Ameryce Północnej, gdzie w Nowym Jorku  poznaŁ projektanta Frederica Law Olmsteda.

 

W czasie swojego życia Robinson mieszkał w kilku miejscach. Swoje idee dotyczące ogrodu realizował jendak głównie w starej posiadłości Gravetye Manor.

 

Dziki ogród w rozumieniu Robinsona to miejsce, które nie jest efektem ciągłej ingerencji człowieka, nie wymaga stałej opieki ani  nieustannego poprawiania i upiększania. To miejsce, które rozwija się samo. Wyraźnie rozróżnia, rozdziela pojecia ogród dziki  i ogród krajobrazowo – malowniczy.

Wg Robinsona dziki ogród może współistnieć z bardziej formalną częścią ogrodu, wymagającą więcej nakładu pracy, która może znajdować się bliżej domu.

zródło: „The wild garden” William Robinson with Rick Darke

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zródło: „The wild garden” William Robinson with Rick Darke

 

10.04.2013

Wiosna w Nowym Jorku – The High Line

 

The High Line – Miejska Kolejka Szynowa powstała w Nowym Jorku w1930 roku. Biegnie przez trzy dzielnice: The Meatpacking District, West Chelsea, and Hell’s Kitchen/Clinton. Kolejka jeździła do 1980 roku. W 1999 powstało stowarzyszenie Friends of the High Line – Przyjaciele Kolejki Szynowej skupiające osoby zaangażowane w walkę o pozostawienie kolejki jako ważnego historycznego i architektonicznego elementu miasta.

Obecnie teren kolejki jest własnością miasta, ale utrzymywany i zarządzany jest przez to właśnie stowarzyszenie. Dzięki stowarzyszeniu kolejka zyskała drugie życie – stała się przestrzenią publiczna przeznaczoną do spacerów, odpoczynku, spotkań, rekreacji. Jest to świetny przykład zagospodarowania terenów poprzemysłowych.

 

W chwili obecnej The High Line jest publicznym parkiem, pełnym kolorowych roślin kwitnących od wiosny do zimy. Zieleń na obszarze kolejki  tworzył Piet Oudolf. Przez cały rok w park jest pełen ludzi. To wspaniały przykład tego, jak władze miasta potrafią współpracować z lokalnymi społecznościami dla dobra reszty mieszkańców i wizerunku całego miasta. Dobry przykład do naśladowania dla naszych władz!

 

Poniżej kilka zdjęć z The High Line od naszych nowojorskich korespondentów z 7 kwietnia 2013.

 

Strona Highline:

http://www.thehighline.org/

 

DSCF2633 DSCF2610

 

 

 

 

 

 

 

 

DSCF2619 DSCF2655

 

 

 

 

 

 

 

 

DSCF2664(1) DSCF2634

 

 

 

 

 

 

 

 

DSCF2670 DSCF2672

 

 

 

 

 

 

 

 

DSCF2648 DSCF2646

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSCF2628 DSCF2627

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DSCF2625 DSCF2636