Zieleń kojarzy mi się z życiem. Życiem, które w zmiennych porach roku ujawnia swoją siłę i piękno. Ogromna siła napędowa w roślinach budzi je wiosną, by latem kwitły, jesienią wydały plon, a zimą odpoczywały i przygotowywały się do kolejnego sezonu.

Co sprawia, że człowiek dobrze się czuje się w otoczeniu przyrody? Dlaczego zadajemy sobie tyle trudu, by powstał ogród naszych marzeń, pełen harmonii i ładu przestrzennego, różnorodnych gatunków? Nie ma jednej odpowiedzi. Różne są priorytety ludzi w obcowaniu z przyrodą. Dla jednych ważny jest aspekt wydawania plonów, dla innych estetyka i możliwość zmiany industrailnego pejzażu. Ktoś dobrze czuje się w otoczeniu zbliżonym do naturalnego, a ktoś marzy o ogrodzie zgeometryzowanym.

Człowiek na przestrzeni wieków szukał ogrodu idealnego. Wraz z upływem lat zmieniała się forma, kształt, wielkość ogrodu. Pojawiały się nowe rośliny, niepowtarzalne kształty. To co pozostało, to dążenie do ładu i harmonii oraz bardzo silna potrzeba kontaktu z przyrodą, o którą szczególnie trudno we współczesnym świecie.

Obecność roślin przyczynia się do poprawy ekologicznych warunków środowiska miejskiego, poprawiają estetykę i krajobraz oraz dobroczynnie wpływają na psychikę mieszkańców metropolii. Zieleń zmniejsza amplitudę temperatur w mieście, co powoduje zmniejszenie zjawiska „wyspy ciepła”. Obniża hałas w mieście i wzbogaca powietrze w tlen. Rośliny pochłaniają wodę opadową przeciwdziałając erozji gleby i zatrzymując wodę w glebie. Stają się naszymi sprzymierzeńcami w walce z opadami nawalnymi i powodziami. Rośliny wyparowując wodę i nawilżają powietrze. Tworzą naturalne osłony i oczyszczają powietrze z pyłów i trujących składników takich jak związki fluoru dwutlenek siarki i dwutlenek węgla.

Rośliny, czy to w miastach, na przedmieściach czy na wsi są naszymi sprzymierzeńcami, wzbogacają nasze życie na różnych poziomach. Korzystając z uprzywilejowanej pozycji, jaką zajmujemy na Ziemi, powinniśmy otoczyć je opieką, korzystać z ich dobrodziejstwa, ale z poszanowaniem ich potrzeb.

Moje zielone założenia w zrównoważonym zagospodarowaniu przestrzeni:

  • gospodarowanie wodami opadowymi, tworzenie zbiorników retencyjnych,
  • zachowanie jak największej biologicznie aktywnej powierzchni terenu ze stosowaniem materiałów przepuszczalnych,
  • dobór roślin zgodnie do warunków glebowych i naturalnych warunków otoczenia,
  • tworzenie „ogrodowych” korytarzy ekologicznych poprzez tworzenie miejsc „dzikich” w ogrodzie dających miejsca siedliskowe zwierzętom,
  • sadzenie miododajnych roślin w ogrodzie.